Zo kan ik iedereen op de hoogte houden van mijn wel en wee zonder heel veel mailtjes, telefoontjes etc. te hoeven beantwoorden. Als ik mij goed voel is dat geen probleem hoor maar als ik moe ben (en dat ben ik heel vaak) lukt me dat niet, toch vind ik die belangstelling van jullie wel heel erg fijn. Dus gaan we het zo proberen.
Ik zou inderdaad ook heel simpel op hyves kunnen bloggen maar dan kan Michael het ook lezen en dat zou betekenen dat ik heel goed moet nadenken over wat ik schrijf en eigenlijk wil ik liever onbekommerd kunnen schrijven.
Laat ik jullie eerst een update geven want sommigen van jullie heb ik al tijden niet gesproken, dus even in vogelvlucht:
In september 2010 kreeg ik te horen dat ik kanker heb, blaaskanker. In de maanden oktober/november heb ik chemo gehad met daaraan gekoppeld op 1 december een operatie waarbij de tumor weggehaald zou worden en ik weer zou kunnen herstellen. Helaas ontdekten ze tijdens de operatie dat de tumor veel te groot was en hebben ze wel veel lymfeklieren weggehaald en een urinestoma aangelegd maar de rest laten zitten. Na de operatie wisten we dus eigenlijk dat het niet goed zat: mijn prognose 2 mnd - 2 jr.
Om de tumor te stabiliseren kreeg ik nog wel bestraling in januari maar meer levensverlengend en niet besparend.
Tijdens de bestralingsperiode kreeg ik opeens last van mijn linkerbeen en kon ik accuut niet meer lopen, dus weer het ziekenhuis in en na onderzoek bleek dat ik uitzaaingen in mijn schaambeen had, zowel links als rechts. Dus werd de prognose bijgesteld: 1 mnd - 1 jr.
In april werd mijn linkerbeen steeds dikker dus weer naar het ziekenhuis voor onderzoek en daar vonden ze lymfeoedeem. Doordat de lymfevaten in het linker ondergebied is weggehaald bij de operatie kan het vocht niet meer goed weg en stapelt zich het op in mijn been, na enkele weken met zwachtels te hebben gelopen heb ik nu een elastische steunkous en dat voelt veel beter. 2 x per week komt de huidtherapeute mij massage geven om het vocht af te voeren.
Op dit moment gaat het zowel lichamelijk als geestelijk wel redelijk. Met de juiste medicatie (morfinepleisters) is de pijn goed te handelen en door de prednison ben ik wat meer wakker. Maar ik weet als geen ander: over een uur kan het weer anders zijn.
Ik merk wel dat computeren erg vermoeiend is dus ik laat het hier even bij.
Tot de volgende blog.
Els
6 opmerkingen:
Super en moedig, dat je dit doet!
Lieve Els,
Wat fijn om wat van je te horen. Ik denk echt enorm vaak aan je. Onder andere omdat ik langs de woning fiets van de vader van Michael. Hem zie ik heel soms.
Fijn dat je af en toe hier ons op de hoogte wilt houden.
Meid hang in there. Ik leef op een afstandje met je mee.
Lieve groet
Ditta
Hoi lieve Els,
wat super van je om een blog te beginnen.
we leven zo met je mee.
Dikke kus van ons
Ray en Moon
Els, ik vind het heel fijn dat we op deze manier met je mee mogen leven. Laatst bleek voor ons meer dan eens dat wij je verleden horen, een heel andere tijd, maar dat betekent niet dat we niet met je willen meeleven, hoe moeilijk dat soms ook is, zo op een afstand. Dikke knuffel van ons! Angelique en Wim
Lieve Els
Je bent een kanjer. Dikke kus,
mam
Lieve Els
fijn deze blog, pastagirl!!....hoor graag -als je wilt als het kan- met koffie of wijn (veel)...
hoop op vandaag een goede dag,
liefs Gitte
Een reactie posten